Μια ίσως από τις δημοφιλέστερες και ευρέως διαδεδομένες επεμβάσεις πλαστικής αισθητικής χειρουργικής είναι η αυξητική μαστών.
Πολλές ήταν οι προτάσεις αυξήσεως του μαζικού αδένα. Ιστορικά και μόνο αναφέρουμε την έγχυση λίπους,τη μεταφορά λιπομάτων, την έγχυση υγρής σιλικόνης κ.λ.π. Η μόνη μέθοδος που διατήρησε το βασικό της σκεπτικό στη μεθοδολογία είναι η τοποθέτηση των ενθεμάτων ορρού και σιλικόνης.
Η έξαρση στην τοποθέτηση των αρχικών ενθεμάτων χρονολογείται για περισσότερο από 25 χρόνια. Οι αρχικοί προβληματισμοί αφορούσαν στη χειρουργική τεχνική ανάπτυξη και λιγότερο το ίδιο το προιόν.
Με την πάροδο του χρόνου, εφαρμόστηκαν διάφορες χειρουργικές τεχνικές εκ των οποίων μερικές μόνο έχουν αντέξει στο χρόνο. Σε όλα τα διεθνή επιστημονικά events, γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι οι μόνοι προβληματισμοί έχουν να κάνουν μόνο με την ποιότητα των ενθεμάτων.
Η μεγάλη σπουδαιότητα στην ποιότητα των ενθεμάτων και η μεγάλη έρευνα και εξέλιξη αυτής έχει να κάνει κατά κύριο λόγο με την ανθεκτικότητα του προιόντος στο χρόνο (life guarantee) και στη μη δημιουργία κάψας.
Αυτό φέρνει στην επιφάνεια το μεγάλο πρόβλημα που προέκυψε από τις επεμβάσεις αυξητικής μαστού που έγιναν με ενθέματα παλαιάς τεχνολογίας προ 10-15ετίας που έχουν αυξημένη πιθανότητα ρήξης και δημιουργίας σιλικονομάτων.
Πολλά από τα περιστατικά αυτά διαφεύγουν της προσοχής και του ενδιαφέροντος τόσο των Ιατρών όσο και των ίδιων των ασθενών. Η σιλικόνη σε υγρή μορφή και μάλιστα όχι σε καθαρή φόρμουλα, όπως ήταν στα ενθέματα παλαιάς τεχνολογίας, μπορεί να δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα ρικνώσεως, αλλοίωσεως του μαζικού αδένα ακόμη και συμπτωματολογία τοξικότητας σε μικροσταγονίδια στη συστηματική κυκλοφορία.
Τα αίτια που μπορεί να προκαλέσουν αναβλητηκότητα στους ασθενείς ως προς την ιατρική αντιμετώπιση φαινομένων σκλήρυνσης, κάψας, αλλοίωσεως μαζικού αδένα είναι ο φόβος αλλά και η άγνοια για τη σοβαρότητα της τοξικότητας που μπορεί να δημιουργηθεί από την υγρή σιλικόνη παλαιάς τεχνολογίας και μάλιστα για μακρό χρονικό διάστημα.
Το μήνυμα που θα πρέπει να δίνεται στους ασθενείς μας είναι ότι πλέον τα ενθέματα σιλικόνης τελευταίας τεχνολογίας είναι απόλυτα ασφαλή, αλλά τα ενθέματα παλαιάς τεχνολογίας που έχουν τοποθετηθεί πέρα των 10-15ετών θα πρέπει να επανελέγχονται από πλαστικό χειρουργό και να αξιολογούνται διαγνωστικά.
Δυστυχώς λίγοι συνάδελφοι αναγνωρίζουν τη μεγάλη αυτή αναγκαιότητα και ακόμοι λιγότεροι είναι αυτοί που γνωριζουν για την τοξικότητα και τη συμπτωματολογία αυτής.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι όλοι οι ασθενείς που είχαν κάνει αυξητική μαστού θα πρέπει να επανελέγχονται και θα πρέπει να αλλάζουν τα παλιά ενθέματα με ενθέματα καινούργιας τεχνολογίας, γιατί οι πιθανότητες ρήξης ολικής ή μερικής ή ακόμη μικροδιήθησης της σιλικόνης από τα παλαιά ενθέματα είναι πάρα πολύ μεγάλη.
Όταν γνωρίζει κανείς τη σοβαρότητα του θέματος, θα πρέπει και να εστιάζεται στην προληπτική αντιμετώπιση πριν να αντιμετωπίσουμε τις δραματικές αλλαγές στην ποιότητα και στη φυσιολογία του μαζικού αδένα, αλλά και του οργανισμού γενικότερα.
Dr. Ιωαννίδης Ανδρέας
Πλαστικός Επανορθωτικός Χειρουργός
Advanced Aesthetics
